Terracotta

Amforen, terracotta, de conservatieve wijnliefhebber heeft slechts een minimaliserend minachtend lachje bij het horen van deze vinificatiemethodes.

Voor de drie companen van het huis COS op Sicilië was het zelfs geen optie om op een andere manier wijn te maken. Net als vele “nieuwe” wijnboeren wilden ze het terroir laten spreken.
Dat lukt hen wonderwel, vind ik. Hun wijnen zitten volgepropt met frisse, tintelende zuren en vers fruit van op de mediterraanse en zelfs Belgische markt. Liefhebbers van koel klimaat wijnen zullen hiervan smullen.

Ik liet ooit één van hun wijnen proeven aan een zelfverklaarde wijngrootheid. Hij vond de wijn totaal uit balans door te veel zuren, te veel vers rood fruit, te weinig tannines, te weinig alcohol. Ik bewierookte zijn openheid van geest, geheel eigen aan de échte wijnzot (yeah, right) en schonk hem daarna een glas middelmatige Haut-Médoc, waar hij zichtbaar van genoot.

Als je het mij vraagt, dan heeft dat huis voor een heuse heropwaardering van gans Sicilië gezorgd, samen met “onze” Frank Cornelissen. Zonder hen dronken we nog met tegenzin Siciliaanse Nero d’Avola vol aroma’s van gekookte overrijpe pruimen met veel te weinig zuren en tannines.

Wanneer je wijn proeft, hou je geest open. Spreek ermee. Luister naar het waarom. Denk aan het land, de regio, het terroir. Laat je vooroordelen los.

Dat geldt trouwens voor élk gesprek.

degustatienota